ទីប្រឹក្សាព្រះឥន្ទ (និពន្ធដោយ អឿ ស៊ីណា)
រដូវនេះ
គឺជារដូវភ្លៀងធ្លាក់សម្រាប់ប្រជាកសិករធ្វើស្រែចម្ការ នេះបើតាមចំណាំរៀងរាល់ឆ្នាំ
តែឆ្នាំនេះហាក់ចំឡែកខុសធម្មតា ព្រោះនៅចុងខែឧសភាទៅហើយ នៅមិនទាន់ឃើញមានភ្លៀងធ្លាក់បានមួយមេសោះ។
នាយគោ និងនាយក្របី ពិតជាព្រួយបារម្ភខ្លាំងណាស់ចំពោះដំណាំកសិផលរបស់ពួកគេ។
តាំងពីដើមរៀងមក
ពួកគេទាំងពីរនាក់គឺជាសិស្សដែលរៀនពូកែ និងជាក្មេងឧស្សាហ៍
ចេះជួយកិច្ចការងារក្នុងផ្ទះ និងស្រែចម្ការ។ ដោយសារកត្ដាជីវភាពខ្វះខាតបណ្ដាលឱ្យពួកគេបញ្ចប់ការសិក្សាត្រឹមថ្នាក់វិទ្យាល័យ។
ពួកគេគ្មានឱកាសទៅរៀនបន្ដទៀតឡើយ។ ពួកគេទាំងពីរនាក់ក៏ធ្លាប់មានមិត្ដសម្លាញ់ម្នាក់ទៀតដែរ
ម្នាក់នោះគឺឈ្មោះ នាយភេ ដែលជាអ្នករស់នៅឋានលើ ឬហៅថា ឋានព្រះឥន្រ្ទ។
ពួកគេទាំងពីរស្គាល់នាយភេ កាលពីពួកគេនៅតូចៗ វ័យកុមារភាពមកម្ល៉េះ ព្រោះនាយភេឧស្សាហ៍ចុះមកឋានក្រោមរត់លេងជាមួយនាយគោ
និងនាយក្របី ខណៈពេលដែលនាយគោ និងនាយក្របីទៅឃ្វាលគោ។ ពួកគេស្គាល់គ្នាយូរទៅ
ក៏បានរាប់អានគ្នា រហូតក្លាយទៅជាមិត្ដសម្លាញ់ដូចបងប្អូនបង្កើត។ នាយភេបានប្រាប់ទៅនាយគោ
និងនាយក្របីថា ប្រសិនជាសម្លាញ់ឯងទាំងពីរជួបនឹងគ្រោះអាសន្ន
ឬចង់ជួបជាមួយនឹងខ្ញុំ សម្លាញ់ទាំងពីរគ្រាន់តែមកកន្លែងឃ្វាលគោនៅក្រោមដើមរាំងភ្នំនេះ
ហើយសម្លាញ់ឯងនិយាយថា សម្លាញ់ភេគ្នានឹងឯងណាស់ ពេលនោះខ្ញុំនឹងមកដល់ហើយ។
ពួកគេទាំងពីរនាក់តែងតែធ្វើបែបនេះរហូត នៅពេលដែលចង់ជួបជាមួយនាយភេ។
ប៉ុន្មានឆ្នាំក្រោយមកនាយភេក៏ធំពេញរូបពេញរាង
ហើយនាយភេគឺជាអ្នកដែលមានទេពកោសល្យពីកំណើត ឈ្លាសវៃ រហ័សរហួន និងរៀនសូត្រពូកែទៀតផង
ដោយសារកត្ដានេះហើយ ធ្វើឱ្យនាយភេមានឱកាសបានប្រឡងជាប់ក្លាយទៅជាមហាមន្រ្តីប្រចាំការក្នុងរាជវាំងព្រះឥន្រ្ទ
ដោយមើលឃើញពីការខំប្រឹងធ្វើការ គួបផ្សំនឹងមានទេពកោសល្យផ្នែកចំណេះដឹងផងនោះ
ក៏ត្រូវបានព្រះឥន្រ្ទសព្វព្រះហទ័យតម្លើងតួនាទីនាយភេឱ្យធ្វើជាទីប្រឹក្សាព្រះអង្គផ្ទាល់
ដើម្បីជួយផ្ដល់ជាយោបល់ល្អៗក្នុងការជួយទៅដល់ប្រជាពលរដ្ឋរបស់ទ្រង់ក្នុងកំឡុងពេលលោកគ្រប់គ្រង។
ចំណែកនាយគោ
និងនាយក្របីវិញ ម្នាក់ៗក៏មានប្រពន្ធកូនរៀងៗខ្លួនដែរ
ហើយខិតខំធ្វើស្រែចម្ការ ចិញ្ចឹមសត្វ និងប្រកបរបចិញ្ចឹមជីវិត។ នាយគោ
និងនាយក្របី ដោយរវល់នឹងការប្រករបចិញ្ចឹមប្រពន្ធកូន ម្នាក់ៗខិតខំប្រឹងប្រែងរៀងៗខ្លួន
ក៏ខានបានជួបទាក់ទងនឹងនាយភេមួយរយៈពេល។ លុះដល់ពេលនេះ ដោយមានចម្ងល់
និងមានគ្រោះធម្មជាតិខ្លាំងពេក រាំងភ្លៀងជាច្រើនខែ ទើបនាយគោ និងក្របី ដាច់ចិត្ដទៅពឹងពាក់មិត្ដសម្លាញ់ដែលជាទីប្រឹក្សាព្រះឥន្ទ
ហើយក៏ដើម្បីស្រាយចម្ងល់ក្នុងចិត្ដបានខ្លះដែរ។ នឹកឃើញបែបនេះ អ្នកទាំងពីរក៏នាំគ្នាទៅកន្លែងឃ្វាលគោ
ហើយចូលក្រោមរាំងភ្នំ ក៏នាំគ្នានិយាយដូចអ្វីដែលសម្លាញ់ផ្ដែរផ្ដាំ
ដោយថា សម្លាញ់ភេគ្នានឹងឯងណាស់។ ក្រោយពីនិយាយចប់ភ្លាម នាយភេ ក៏បានមកដល់
ដូចអ្វីដែលបានសន្យាមែន។
មកដល់ភ្លាម
នាយភេបានឱបសម្លាញ់ទាំងពីរដោយទឹកមុខរីករាយ ញញឹមបិទមាត់មិនជិត
ឱបហើយក៏និយាយថា ប៉ុន្មានឆ្នាំនេះ ខ្ញុំនឹកសម្លាញ់ឯងណាស់ តែការងារច្រើនពេកឆ្លៀតពេលមកជួបសម្លាញ់ឯងមិនបានសោះ
ហើយសម្លាញ់ឯងទាំងពីរ ហេតុអ្វីមិនដែលហៅគ្នាមកជួបសោះអ៊ីចឹង?
នាយគោនិយាយថា
សម្លាញ់អើយសម្លាញ់ នេះដោយសារតែគ្នារវល់ប្រកបរបរកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិត
ដូច្នេះហើយ ទើបមិនមានពេលមកជួបនិយាយលេងនឹងសម្លាញ់ឯង ណាមួយជីវិតភាពសព្វថ្ងៃនេះក្រខ្សត់ណាស់
គ្នាអៀនខ្មាសនៅពេលជួបនឹងសម្លាញ់ឯង ដែលជាទីប្រឹក្សាផ្ទាល់របស់ព្រះឥន្ទ។
សម្លាញ់ឯងជាអ្នកមានមុខមានមាត់ម្នាក់ មិនគួរឡើយមានសម្លាញ់ដែលជាអ្នកក្រខ្សត់ដូចគ្នានេះទេ។
នាយភេឆ្លើយតបវិញថា សម្លាញ់កុំគិតអ្វីបែបនេះ ការរាប់អានគ្នាជាមិត្ដភក្ដិ
គេមិនដែលគិតទៅទ្រព្យសម្បត្ដិ បុណស័ក្ក វណ្ណៈ អីនោះទេ
ហើយសម្លាញ់ឯងហៅគ្នាមកនេះ មានការអ្វីដែរទៅ?
នាយក្របីក៏បាននិយាយទៅសម្លាញ់ភេថា
ខ្ញុំហៅឯងមកនេះ គឺចង់សួរសម្លាញ់ឯងបន្ដិច ពាក់ព័ន្ធនឹងរឿងគ្រោះធម្មជាតិនៅពេលនេះ។
ដូចឯងបានដឹងស្រាបហើយថា ឆ្នាំនេះមិនទាន់ឃើញមានភ្លៀងធ្លាក់មួយមេសោះ ហើយនៅពេលនេះគឺចុងខែ៥ទៅហើយ
ដំណាំកសិផលរបស់គ្នា និងអ្នកស្រុកអ្នកភូមិទាំងអស់ ស្ទើរតែងាប់ដើមទៅហើយ
សម្លាញ់ឯងមើលទៅ។ តើឯងដឹងថា កត្ដាទាំងនេះ កើតឡើងមកពីអ្វីទៅ បានជាមានគ្រោះធម្មជាតិធ្ងន់ធ្ងរបែបនេះ?
ពេលនោះនាយភេនឹកភ្នក់ក្នុងចិត្ដ
(នេះគឺជាឱកាសល្អរបស់អញហើយ) ក៏បានឆ្លើយតបវិញថា បានជាភ្លៀងឆ្នាំនេះ
មានការប្រែប្រួលបែបនេះ ក៏ព្រោះតែប្រជាកសិករមិនមានគ្រឿងតង្វាយថ្វាយទៅដល់ស្ដេចភុជង្គនាគ
ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងទឹកនៅឋានលើ។ ដោយហេតុនេះហើយស្ដេចភុជង្គនាគ មានសេចក្ដីខឹងសម្បារខ្លាំងណាស់
កើតទុក្ខមិនសុខចិត្ដក៏បង្កើតឱ្យមានគ្រោះធម្មជាតិបែបនេះឡើង នេះក៏ដោយសារតែប្រជាកសិករធ្វើជាភ្លេចយកតង្វាយទៅថ្វាយទ្រង់។
អម្បាញ់មិញនេះ
ខ្ញុំទើបតែទៅលេងស្ដេចភុជង្គនាគ ហើយស្ដេចភុជង្គនាគក៏បានប្រាប់រឿងទាំងនេះមកដល់ខ្ញុំ។
តែមិនអីទេ បើសម្លាញ់ឯងទាំងពីរនាក់ចង់បានទឹកភ្លៀង ចាំគ្នាប្រាប់ពីវិធីសាស្រ្ដទៅដល់សម្លាញ់ឯងទាំងពីរ
ហើយត្រូវធ្វើតាមខ្ញុំប្រាប់។
ដំបូងសម្លាញ់ឯងទាំងពីរទៅប្រកូបក្រកាសប្រាប់ប្រជាកសិករទាំងអស់
ឱ្យនាំគ្នាយកគ្រឿងតង្វាយ មានដូចជា ក្បាលជ្រូក មាន់ស្ងោរ ទឹកត្រី
ទឹកស៊ីអ៊ីវ និងស្រាសរ ចេកទុំ ជាដើម ទៅសែនព្រេនដល់អ្នកតាម្ចាស់ស្រុក
ដែលជាអ្នកឃុំគ្រងថែរក្សាទឹកដី នៅក្រោមដើមពោធិ៍ចុងភូមិ
ហើយប្រាប់ពីរទុកលំបាកទាំងអស់នេះ ទៅដល់អ្នកតាម្ចាស់ស្រុកទៅ
អ្នកតាម្ចាស់ស្រុក ឬម្ចាស់ទឹកម្ចាស់ដីនេះ នឹងយករឿងរ៉ាវទាំងអស់នេះ ទៅប្រាប់ដល់ស្ដេចនាគហើយ។
គ្រាន់តែនិយាយចប់នាយភេក៏ត្រឡប់ទៅវិញ។
នាយគោ
និងនាយក្របី ក្រោយពេលឮនាយភេ និយាយបែបនេះហើយ ក៏នាំដំណឹងនេះ
ទៅប្រាប់អ្នកស្រុកអ្នកភូមិ ដើម្បីនាំគ្នារៀបចំគ្រឿងសំណែនសែនព្រេន។ អ្នកភូមិក្រោយពីទទួលបានដំណឹងនេះភ្លាម
ក៏បាននាំគ្នាយកគ្រឿងតង្វាយទៅសែនព្រេនដល់អ្នកតាម្ចាស់ស្រុក ម្ចាស់ទឹក
ម្ចាស់ដីភ្លាមៗដែរ។
ចំណែកនាយភេ
មុនពេលត្រឡប់ទៅឋានព្រះឥន្រ្ទវិញ ក៏បានរៀបផែនការរបស់ខ្លួនរួចជាស្រេច
ដោយពេលពេលនោះ នាយភេបានចូលទៅនិយាយជាមួយអ្នកតាម្ចាស់ស្រុក ដោយប្រាប់អ្នកតាម្ចាស់ស្រុកថា
នៅពេលបន្ដិចទៀតនេះ នឹងមានអ្នកភូមិយកគ្រឿងតង្វាយជាច្រើនមកថ្វាយ
ដើម្បីសុំទឹកភ្លៀង ហើយគ្រឿងតង្វាយដែលអ្នកភូមិយកមកថ្វាយនេះ ខ្ញុំនឹងនាំយកទៅថ្វាយសម្ដេចនាគដោយខ្លួនឯង
ព្រោះស្ដេចនាគគឺជាមិត្ដសម្លាញ់នឹងខ្ញុំ ងាយស្រួលនិយាយគ្នា។ និយាយចប់
នាយភេ ក៏ហោះឡើងទៅឋានលើបាត់ទៅ។
ដូចអ្វីដែលនាយភេនិយាយមែន
អ្នកភូមិបានយកសំណែនសែនព្រេនយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ ដែលរកបានមកដោយលំបាកនោះ
ទៅសែនអ្នកតាម្ចាស់ស្រុក ដើម្បីទទួលបានទឹកភ្លៀងសម្រាប់ធ្វើស្រែចម្ការ។
អ្នកតាម្ចាស់ស្រុក ដែលមានភារកិច្ចទទួលសំណែនសែនព្រេន បានយកសំណែនដែលអ្នកស្រុកអ្នកភូមិសែនទាំងអស់មកទុក
ហើយប្រគល់ឱ្យនាយភេដែលជាទីប្រឹក្សាព្រះឥន្រ្ទ ដោយខ្លួនឯងឆ្លៀតលួចដកយកមួយផ្នែកខ្លះនៃសំណែន
ដើម្បីចែកម្ចាស់ទឹកម្ចាស់ដីខ្លះៗ។ ឯនាយភេវិញ នៅពេលដែលទទួលបានគ្រឿងតង្វាយពីអ្នកតាម្ចាស់ស្រុកហើយក៏យកតង្វាយនេះ
ទុកជារបស់ខ្លួនឯងផ្តាច់មុខ ដោយមិនមានចំណែកមួយណាបានទៅស្ដេចភុជង្គនាគឡើយ។
ស្តេចភុជង្គនាគ
ដែលពុំបានទទួលដំណឹង ឬសំណែននេះ ក៏មិនបានបង្អុរទឹកភ្លៀងឱ្យដល់អ្នកស្រុក
អ្នកភូមិ ដើម្បីធ្វើស្រែចម្ការដែរ។ ចំណែកនាយភេ ដើម្បីគេចផុតពីការចោទប្រកាន់
ឬស្តីបន្ទោសពីព្រះឥន្ទ ក៏ធ្វើជាចិត្តល្អ
នាំយកដំណឹងដែលអ្នកស្រុកប្តឹងសុំទឹកភ្លៀងនេះ មកទូលព្រះឥន្ទថា
ថ្ងៃមុននេះ ខ្ញុំបានចុះទៅឋានក្រោម ដើម្បីមើលសុខទុក្ខប្រជារាស្រ្ដ
ឃើញថាប្រជាកសិករម្នាក់ៗ បានត្អូញត្អែលប្រាប់ពីទុក្ខលំបាក ដែលមិនមានទឹកភ្លៀងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ធ្វើស្រែកចម្ការ
បញ្ហានេះ បានកើតឡើងជិតមួយឆ្នាំមកហើយ សូមព្រះអង្គជាម្ចាស់ជួយដោះស្រាយទុក្ខលំបាកទាំងនេះផង
ព្រោះប្រជារាស្រ្ដម្នាក់ៗប្រឈមនឹងការរងទុក្ខស្រែកឃ្លាន ដោយដំណាំកសិផលមិនទទួលផលក្នុងការចិញ្ចឹមជីវិត?
នៅពេលដែលបានស្ដាប់ទីប្រឹក្សាផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គភ្លាម
ពេលនោះព្រះឥន្ទបានកោះហៅស្ដេចភុជង្គនាគមកសួរនាំពីបញ្ហានេះ។ មើលស្ដេចភុជង្គនាគ
សព្វថ្ងៃនេះ លោកកំពុងធ្វើអ្វីដែរ?
សុខទុក្ខប្រជារាស្រ្ដលោកដែលបានចុះតាមដានដែរឬទេ? ហេតុអ្វីបានជាមិនផ្ដល់ទឹកភ្លៀងឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ទៅដល់ប្រជាពលរដ្ឋសម្រាប់ធ្វើស្រែចម្ការ?
ស្តេចភុជង្គនាគតបវិញថា
បពិតព្រះអង្គជាម្ចាស់ជីវិតតម្កល់លើត្បូង
បានជាទូលព្រះបង្គំមិនបានទម្លាក់ទឹកភ្លៀងជូនអ្នកស្រុកសម្រាប់ធ្វើស្រែកចម្ការ
ក៏ព្រោះតែទឹកភ្លៀងដែលបានតម្កល់ទុកសម្រាប់ប្រើប្រាស់ ឬទម្លាក់ដល់ប្រជាពលរដ្ឋ
ត្រូវបានពួកទេវតាផ្សេងៗឃុបឃិតគ្នាលួចលក់អស់ហើយ។ ដូច្នេះមិនមានទឹកភ្លៀងទម្លាក់ជូនប្រជាពលរដ្ឋទេឆ្នាំនេះ
សូមព្រះអង្គជ្រាប។
ឮស្តេចនាគទូលបែបនេះ
ព្រះឥន្ទមានកំហឹងក្រោធយ៉ាងខ្លាំង ទ្រង់មានបន្ទូថា
នៅពេលដោះស្រាយរឿងទឹកភ្លៀងជូនប្រជាពលរដ្ឋរួចហើយ យើងនឹងធ្វើការស៊ើបអង្កេតពីបញ្ហាអ្នកលួចទឹកភ្លៀងដើម្បីយកមកដាក់ទោសតាមច្បាប់។
នៅពេលនោះទ្រង់ក៏បង្កើតគម្រោងទៅចុះសួរសុខទុក្ខ អ្នកស្រុកនៅឋានក្រោមដោយផ្ទាល់តែម្ដង
ថាតើពិតដូចជានាយភេរាយការណ៍ឬយ៉ាងណា?
គ្រាន់តែបានដឹងគម្រោងព្រះឥន្ទភ្លាម
នាយភេភ័យខ្លួនយ៉ាងខ្លាំងពីទង្វើរដែលខ្លួនបានប្រព្រឹត្ដិ ដោយការយកតង្វាយពីប្រជាកសិករ
ហើយមិនបានបម្រើផលប្រយោជន៍អ្នកស្រុកទៅវិញ។ នាយភេក៏បានចុះទៅឋានក្រោមមុនពេលព្រះឥន្រ្ទចុះ
និងប្រាប់នាយគោ និងនាយក្របីថា ប្រសិនបើព្រះឥន្ទចុះមកសួរនាំ
សូមកុំប្រាប់ថា មានតង្វាយថ្វាយជូនស្ដេចនាគ ព្រោះរឿងតង្វាយនេះ ព្រះឥន្ទបានឮអត់សប្បាយចិត្ដទេ
ខ្លាចមានបញ្ហាកើតឡើងច្រើន។
មិនយូរប៉ុន្មាន
ថ្ងៃដែលព្រះឥន្ទចុះមកសួរសុខទុក្ខប្រជាកសិករក៏មកដល់ ដោយនាយភេជាអ្នកនាំផ្លូវ។
មកដល់ឋានក្រោមភ្លាម ប្រជាកសិករសប្បាយចិត្តយ៉ាងខ្លាំង
ព្រោះជាលើកដំបូងហើយ ដែលព្រះឥន្រ្ទចុះមកផ្ទាល់តែម្តង។
ព្រះបានសួរទៅប្រជាកសិករថា តើមានបញ្ហាអ្វីដែលខ្ញុំអាចជួយបានទេ?
នាយគោ
និងនាយក្របី ដែលជាអ្នកតំណាងឱ្យប្រជាកសិករក្នុងភូមិ ក៏បាននិយាយថា
ក្រាបទូលព្រះអង្គជាម្ចាស់ជីវិតតម្កល់លើត្បូង ដ្បិតសព្វថ្ងៃនេះ ពួកខ្ញុំដែលជាអ្នកកសិកររស់បានក៏ដោយសារមានការសណ្ដោះប្របោសប្រណីពីព្រះអង្គជាម្ចាស់
ដែលបានផ្ដល់នូវទឹកភ្លៀងសម្រាប់ធ្វើស្រែចម្ការដែរ តែខណៈពេលនេះ ពួកខ្ញុំទាំងអស់ពិតជារងនូវទុក្ខលំបាកជាខ្លាំងពន់ពេក
ព្រោះចុងខែ៥ទៅមិនមានទឹកភ្លៀងសូម្បីតែមួយមេសោះ។
បានស្ដាប់សម្ដីរបស់នាយគោ
និងនាយក្របីហើយ ព្រះឥន្ទទ្រង់មានបន្ទូថា រឿងបញ្ហាទឹកភ្លៀងនេះ យើងទទួលបានដឹងហើយ
ព្រោះនាយភេជាអ្នកប្រាប់យើងផ្ទាល់។ ហើយយើងនឹងដោះស្រាយជួនទាំងអស់។
តើមានបញ្ហាអ្វីទៀតទេ ដែលត្រូវប្រាប់យើង? នាយគោ និងក្របីឆ្លើយតបវិញថា មិនមានអ្វីទៀតទេ
ព្រះអង្គជាម្ចាស់ អ្នកស្រុកអ្នកភូមិសុំតែម្យ៉ាងគត់ គឺរឿងទឹកភ្លៀង និងសុំតែសេចក្ដីសុខនេះឯង។
ក្រោយពីស្ដាប់បាននូវសម្ដីអ្នកស្រុកអ្នកភូមិរួចហើយ
ព្រះឥន្ទទ្រង់យាងទៅឋានលើវិញ។ ដោយមានចម្ងល់ក្នុងចិត្ដ ព្រះឥន្ទក៏មានគម្រោងម្ដងទៀត
តែគម្រោងពេលនេះ មិនធ្វើដូចពេលមុនឡើយ
គឺមិនប្រាប់ដល់មន្រ្ដីរបស់ព្រះអង្គឡើយ។ ព្រះអង្គបានបន្លំខ្លួនជាអ្នកស្រុកធម្មតា
ហើយសួរទៅនាយកណ្តុរ ដោយមិនសួរទៅនាយគោ និងនាយក្របីដូចមុនទេ
ព្រោះព្រះឥន្ទដឹងថា បើសួរនាយគោ នាយក្របី អាចត្រូវនាយភេ រៀបចំបទកុហកព្រះអង្គដូចមុនទៀត។
ព្រះឥន្ទសួរទៅនាយកណ្ដុរថា ឆ្នាំនេះ តើមានផលវិបាកអ្វីខ្លះ
ចំពោះការធ្វើស្រែចម្ការ?
នាយកណ្ដុរឆ្លើយថា
ផលលំបាកចំពោះពួកខ្ញុំគឺពិតជាមាន ហើយលំបាកខ្លាំងទៀតផង
ហើយដោយសារមានផលលំបាកពេកនេះហើយ ទើបប៉ុន្មានថ្ងៃមុន នាយគោ និងនាយក្របីបានទទួលដំណឹងពាក់ព័ន្ធនឹងគ្រឿងតង្វាយយកទៅថ្វាយអ្នកតាម្ចាស់ស្រុក
ដើម្បីសុំទឹកភ្លៀងមកខ្លះៗ នឹងបានធ្វើស្រែចម្ការ តែមកដល់ថ្ងៃនេះទៅហើយ
នៅមិនទាន់ឃើញមានភ្លៀងធ្លាក់ទៀត តង្វាយក៏បានថ្វាយរួចដែរហើយ។
ស្តាប់សម្តីនាយកណ្តុរនិយាយរួចហើយ
ព្រះឥន្រ្ទ ភ្ញាក់ព្រះកាយព្រើត ព្រោះព្រះឥន្ទមិនដឹងថា
ចាប់ពីទីប្រឹក្សា ជំនួយការ រហូតដល់ថ្នាក់ក្រោមបំផុតរបស់ព្រះអង្គ គ្មាននរណាម្នាក់ស្មោះត្រង់នឹងព្រះអង្គឡើយ
និងហ៊ានលះបង់ផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីអ្នកដទៃទេ បែរជាសម្បូរអ្នកកេងប្រវ័ញ្ចប្រយោជន៍ពីគេទៅវិញ។
បន្ទាប់ពីទទួលបានដំណឹងនេះហើយ ព្រះឥន្ទក៏ត្រឡប់ទៅឋានលើវិញ។ នៅពេលទៅដល់ឋានលើព្រះឥន្ទ
ក៏បានកោះហៅ មន្រ្ដីទាំងអស់ ដើម្បីធ្វើការប្រជុំពីបញ្ហានេះដែលកើតមានឡើង។
នៅប្រជុំនេះ ព្រះបានធ្វើការស៊ើបអង្កេតរកជនណាដែលប្រព្រឹត្ដិអំពើខុសច្បាប់ទាំងនេះ
មកផ្ដន្ទាទោសតាមច្បាប់ ហើយអ្នកដែលត្រូវសួរចម្លើយមុនគេនោះ គឺនាយភេដែលជាទីប្រឹក្សាយោបល់ផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គ
និងជាអ្នកដែលព្រះអង្គទុកចិត្ដបំផុត ណាមួយនាយភេបានយកអំណាចរបស់ព្រះឥន្ទទៅគាបសង្កត់
អ្នកមានអំណាចតូចជាងខ្លួន ហើយទៅប្រព្រឹត្ដិអំពើដែលខុសច្បាប់នឹងឋានលើទៀតផង។
ក្រោយសួរចម្លើយ នាយភេបានសារភាពពីទោសកំហុសរបស់ខ្លួន និងប្រាប់ពីបក្ខពួកដែលរួមដៃជាមួយខ្លួនទាំងអស់។
បន្ទាប់ពីនាយភេ
បានសារភាពនូវទោសកំហុសរបស់ខ្លួនរួចហើយ ព្រះអង្គបានធ្វើការស្រាវជ្រាវស្វែងរកទោសកំហុសរបស់បក្សពួកនាយភេទាំងអស់
មកធ្វើការដាក់ទោសតាមច្បាប់របស់ឋានលើ។ ក្រោយពីព្រះអង្គធ្វើការកាត់ទោសរួចហើយ
ទើបព្រះអង្គដឹងច្បាស់ពីមូលហេតុដែលធ្វើឱ្យអ្នកឋានក្រោមខឹងសម្បារលែងគោរពបូជា
ចំពោះព្រះអង្គ គឺដោយសារតែទីប្រឹក្សាព្រះអង្គផ្ទាល់ ឃុបឃិតជាមួយអ្នកតាម្ចាស់ទឹកម្ចាស់ដីគ្រប់តំបន់
ប្រព្រឹត្តអំពើពុករលួយ កេងប្រវ័ញ្ច និងធ្វើបាបគេនេះឯង។
ក្រោយពីយល់នូវរឿងហេតុពីក្រោយខ្នងនេះទាំងអស់ហើយ
ព្រះអង្គបានប្រកាសនូវច្បាប់ថ្មីនៅលើឋានសួគ៌ថា ក្នុងនាមខ្លួនជាទេវតា គួរណាស់ត្រូវមានគំនិតបម្រើប្រជាពលរដ្ឋប្រជាកសិករ
បម្រើរាស្រ្ដដោយក្ដីស្មោះត្រង់ មិនគួរណាយកនូវគ្រឿងតង្វាយ ឬលាភសក្ការៈពីប្រជាកសិករនោះទេ
ខណៈពួកគេកំពុងរស់ទាំងរងទុក្ខលំបាក។ ជាទេវតា ជាមន្រ្ដីនៅឋានលើ មិនមែនជាខ្មោចព្រាយបីសាចដែលត្រូវតែទទួលសំណូកសំណែនតាមរយៈការសែនព្រេនឱ្យនោះឡើយ។
ដល់រដូវធ្វើស្រែចម្ការ
អ្នកដែលមានតួនាទីរឿងទឹកភ្លៀង ត្រូវផ្តល់ទឹកភ្លៀងឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ទៅដល់ប្រជាកសិករ
មិនត្រូវអល់អែកដើម្បីបានសំណែន ឬបង្គាប់ឱ្យគេយកសំណែនមកសែន ឬធ្វើឱ្យគេឈឺចាប់នោះទេ។
ព្រោះសំណែនទាំងអស់នោះ គឺបានមកពីញើសឈាមដ៏លំបាករបស់ប្រជាកសិករក្នុងការធ្វើស្រែកចម្ការ។
ព្រះឥន្ទក៏បានចេញព្រះរាជបញ្ជាត្រាស់បង្គាប់ថា
ចាប់ពីពេលនេះតរៀងទៅ មន្រ្ដីគ្រប់ឋានៈ ចាប់ពីទីប្រឹក្សា ជំនួយការរហូតដល់មន្រ្ដីថ្នាក់ក្រោមទាំងអស់
ប្រសិនជាមន្រ្ដីណាមិនមានភាពស្មោះត្រង់ ឬមានបំណងធ្វើបាបអ្នកស្រុក
ធ្វើឱ្យអ្នកស្រុកឈឺចាប់ នឹងត្រូវកាត់ទោសប្រហារជីវិត ឬត្រូវដាក់ឃុំឃាំងអស់មួយជីវិត។
បន្ទាប់ពីព្រះឥន្រ្ទចេញច្បាប់ និងអនុវត្ដច្បាប់យ៉ាងតឹងតែនមក ប្រជាពលរដ្ឋទទួលបានទឹកភ្លៀងបរិបូរណ៌ក្នុងការធ្វើស្រែកចម្ការ
និងដំណាំកសិផលផ្សេងៗ។
ប្រជាពលរដ្ឋ
អ្នកស្រុកក្នុងភូមិទាំងអស់ ពិសេសនាយគោ និងនាយក្របី លែងចាញ់បោកមន្ដ្រីពុករលួយរបស់ព្រះឥន្ទ្រទៀតហើយ
ដោយមានមន្រ្ដីឋានលើមានតួនាទីមកអប់រំចំណេះដឹងដល់ប្រជាពលរដ្ឋ។ អ្វីដែលពិសេសទៀតនោះ
គឺព្រះឥន្រ្ទបានត្រាស់បង្គាប់ឱ្យមន្រ្ដីដែលមានជំនាញខាងធ្វើស្រែចម្ការ
មកបង្រៀនពីវិធីសាស្រ្ដក្នុងការធ្វើស្រែប្រកបដោយទិន្នផលខ្ពស់ដល់ប្រជាពលរដ្ឋទាំងអស់ក្នុងស្រុកភូមិ។
ព្រះឥន្រ្ទបានរឹតបន្ដឹងក្នុងការប្រឡងជ្រើសរើសមន្រ្ដីគ្រប់កម្រិតទាំងអស់
គឺចាប់ពីថ្នាក់ក្រោមរហូតដល់កម្រិតថ្នាក់លើយ៉ាងហ្មត់ចត់ មិនឱ្យមានការស៊ីសំណូកសូកប៉ាន់
ប្រព្រឹត្ដិអំពើពុករលួយកើតមានឡើង។ ដោយរើសយកអ្នកដែលមានសមត្ថភាព
ចំណេះដឹង ចំណេះធ្វើ មកធ្វើការបម្រើប្រជាពលរដ្ឋឱ្យបានពេញលេញ ស្មោះត្រង់ និងមានសមត្ថភាពក្នុងការបំពេញកិច្ចការដែលទទួលខុសត្រូវលើតួនាទីនីមួយៗ
ក្នុងពេលខ្លួនប្រឡងជាប់បានធ្វើការ។
ចាប់ពីពេលដែលព្រះឥន្ទ្របានធ្វើការរឹតបន្ដឹងច្បាប់យ៉ាងតឹងណែនមក
ប្រជានុរាស្រ្ដរស់បានសេចក្ដីសុខ រកស៊ីធូរធារ ប្រកបរបបានភោគផលច្រើន។ ប្រជារាស្រ្ដបាននាំគ្នាគោរពបូរជាព្រះឥន្ទ្រ
និងដឹងគុណព្រះឥន្រ្ទជានិច្ច៕
និពន្ធដោយ៖ អឿ ស៊ីណា
No comments:
Post a Comment